Sylwetki pracowników

dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW

Janusz Fryderyk Sztyber urodził się l stycznia 1940 roku w Nowym Dworze (woj. podlaskie). W 1958 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Białej Podlaskiej i w tym samym roku podjął studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Studia ukończył w 1963 roku, wykonując pracę dyplomową magisterską pt. „Badanie powierzchniowej i objęto­ściowej wydajności skrawania drewna piłami łańcuchowymi”, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera leśnictwa. Praca dyplomowa magisterska Janusza Sztybera była pierwszą pracą z zakresu maszynoznawstwa leśnego wyko­naną na Wydziale Leśnym, jej promotorem był prof. dr hab. inż. Mieczysław Botwin, kierownik nowo powstałego Zakładu Mechanizacji Prac Leśnych.

Bezpośrednio po studiach został zatrudniony na stanowisku asystenta- stażysty w Zakładzie Mechanizacji Prac Leśnych. Po odbyciu stażu asystenckiego z dniem l kwietnia 1964 roku zostaje mianowany na stanowisko asystenta w Zakładzie Mechanizacji Prac Leśnych Katedry Użytkowania Lasu, a z dniem l października 1965 roku na stanowisko starszego asystenta, również w Zakładzie Mechanizacji Prac Leśnych przeniesionym do Katedry Inżynierii Leśnej. W związku ze zmianami organizacyjnymi na Uczelni z dniem l września 1970 roku zostaje przeniesiony do Instytutu Maszyn i Urządzeń Leśnych i Drzewnych Wydziału Technologii Drewna.

W 1972 roku broni na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie pracę doktorską pt. „Badania procesu rozdrabniania drewna w rębarkach”, której promotorem był prof. dr hab. inż. Mieczysław Botwin. Po uzyskaniu stopnia naukowego doktora nauk leśnych z dniem l października 1972 roku zostaje mianowany na stanowisko adiunkta.

Kolejne zmiany organizacyjne na Uczelni spowodowały, że w okresie od l października 1975 roku do 30 września 1978 roku pracuje w Międzywydziałowym Zakładzie Mechaniki i Eksploatacji Maszyn, a od l października 1978 roku do 30 września 1980 roku w Zakładzie Mechaniki i Eksploatacji Maszyn na nowo utworzonym Wydziale Techniki Rolniczej i Leśnej.

Z nowym rokiem akademickim 1980/1981 na Wydziale Techniki Rolniczej i Leśnej nastąpiły zmiany w zakresie przedmiotów prowadzonych przez poszczególne jednostki organizacyjne Wydziału i dr inż. Janusz Szyber zostaje przeniesiony do Zakładu Podstaw Nauk Technicznych znajdującego się w strukturze Instytutu Mechanizacji Rolnictwa. Z dniem l stycznia 1992 roku nastąpiło zniesienie Instytutu Mechanizacji Rolnictwa i Zakład Podstaw Nauk Technicznych został włączony do Katedry Inżynierii Procesów Rolniczych.

W 1999 roku Rada Wydziału Leśnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na podstawie rozprawy pt. „Symulacyjna metoda badania rzeczywistej pracy pilarki przy pozyskiwaniu drewna sosnowego” i przeprowadzonego kolokwium nadała Mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk leśnych w zakresie mechanizacji leśnictwa.

Z dniem 1 stycznia 2000 roku nastąpiła restrukturyzacja Wydziału wraz ze zmianą jego nazwy z Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej na Wydział Inżynierii Produkcji. Zakład Podstaw Nauk Technicznych pod nową nazwą Zakład Mechaniki i Techniki Cieplnej wszedł w skład Katedry Podstaw Inżynierii. 1 października 2005 roku dr hab. inż. Janusz Sztyber został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego SGGW i przeszedł do pracy w Zakładzie Mechanizacji Leśnictwa wchodzącym w skład Katedry Maszyn Rolniczych i Leśnych. Od 1 października 2005 roku podjął dodatkowo pracę w Politechnice Opolskiej na stanowisku profesora nadzwyczajnego Politechniki Opolskiej.

Dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW podczas swojej pracy zawodowej ukończył kilka szkoleń mających na celu podniesienie swoich kwalifikacji dydaktycznych i naukowych: kurs pedagogiczny dla pomocniczych pracowników nauki (1965), kurs obsługi projektorów 16 mm organizowany przez Centralę Filmów Oświatowych .Filmos” (1965) oraz kurs technik filmowych w badaniach rolniczych i leśnych (1974) i kursy zastosowań matematyki (1968, 1980) organizowane przez Polską Akademię Nauk. Na podkreślenie zasługuje również nawiązanie kontaktów oraz współpraca z jednostkami pro­dukcyjnymi i naukowymi. W 1973 roku odbył trzymiesięczny staż zawodowy we Wrocławskich Zakładach Przemysłu Maszynowego Leśnictwa „Dolpima”, w 1980 roku – trzymiesięczny staż naukowy na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Rolniczej w As w Norwegii, w 1987 roku sześć miesięcy pracował w lasach Północnej Karoliny (USA), w 1990 roku – sześć miesięcy w lasach Kanady, a w latach 1992-1993 w Niemczech.

W pracy naukowej dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW zajmował się głównie zagadnieniami techniki leśnej: technologią ręczno-maszynowego i maszynowego pozyskiwania drewna, niezawodnością pilarek, teorią skrawania i rąbania drewna, utylizacją odpadów zrębowych i mechaniką leśną.

Pierwsze Jego prace naukowe dotyczyły rozdrabniania odpadów zrębowych, badań pługów leśnych, teorii skrawania drewna. W 1966 roku, wspólnie z prof. dr. hab. inż. Mieczysławem Botwinem i mgr. inż. Piotrem Ciesielczukiem, na zlecenie Ministerstwa Leśnictwa określił granice efektywnego stosowania pojazdów do transportu drewna przy wykorzystaniu programowania liniowego. Równocześnie podjął badania dotyczące rąbania drewna w rębarkach w ramach realizowanej rozprawy doktorskiej. Opracował teorię rąbania drewna w rębarkach, do weryfikacji której zastosował tensometrię oporową i technikę szybkich zdjęć (5000 klatek/min), metodykę zalecaną przez Polską Akademię Nauk. Badania te zaowocowały serią artykułów naukowych w Zeszytach Naukowych SGGW-AR (1976, 1980). W wyniku realizacji pracy doktorskiej wyjaśnił wpływ anizotropii drewna oraz geometrii ostrza i zmiennych kątów rąbania na sposób tworzenia się zrębków, określił graniczne parametry rąbania, powyżej których proces jest niekontrolowany lub nie zachodzi rąbanie, zaproponował pozytywnie zweryfikowane teoretyczne równania na grubość zrębków i siłę rąbania, które stanowią oryginalne osiągnięcia naukowe Autora.

W ramach kilkuletniej współpracy Zakładu Mechanizacji Prac Leśnych z Wrocławskimi Zakładami Przemysłu Maszynowego Leśnictwa „Dolpima” zajmował się doskonaleniem jakości i niezawodności pracy pił łańcuchowych produkowanych przez „Dolpimę”. Badania dotyczyły wpływu gatunku stali na proces zużycia ostrzy piły przy frezowaniu drewna i tępienia się ostrzy pił łańcuchowych wykonanych z różnych gatunków stali w zależności od sposobów obróbki. Wyniki uzyskanych badań zostały opublikowane w Zeszytach Naukowych SGGW-AR (1976) oraz wdrożone do produkcji przez Wrocławskie Zakłady Przemysłu Maszynowego Leśnictwa „Dolpima”.

W latach 1979-1986 uczestniczył w realizacji tematu resortowego „Badania niezawodnościowe maszyn leśnych”, za który otrzymał nagrodę zespołową I stopnia JM Rektora SGGW. Wyniki tych badań posłużyły Ministerstwu Leśnictwa do wydania wytycznych dla podległych jednostek odnośnie liczby maszyn, części zamiennych, trwałości i kosztów napraw oraz zużycia paliwa. W 1984 roku opracował monografię pt. „Ocena własności eksploatacyjnych pilarek łańcuchowych o napędzie spalinowym za pomocą wskaźników nieza­wodnościowych”, którą zamierzał przedstawić jako rozprawę habilitacyjną, do czego ostatecznie nie doszło.

W latach 1990-1999 zajął się zagadnieniami związanymi z teoretycznym określeniem rzeczywistego czasu pracy pilarki przy pozyskiwaniu drewna. Wykazał, że oszacowanie czasu poszczególnych operacji pozyskiwania drewna może być dostatecznie dokładne, ale ma wiele wad, do których należy zaliczyć między innymi dużą pracochłonność i niemożność uogólnienia wyników. Opracowanie metody i badania czasochłonności pozyskania drewna za pomocą symulacji komputerowej wymagało uprzedniego przepro­wadzenia wielu badań podstawowych i utworzenia kilku modeli algebraicznych, takich jak: model bonitacji drzewostanu sosnowego, model grubizny strzały i grubizn strzał drzewostanu (z uwagi na niemożliwość zastosowania modeli dendrometrycznych), model ugałęzienia drzew (do określenia pracochłonności okrzesywania) czy model rozmieszczenia drzew w drzewostanie. Do symulacyjnej metody szacowania rzeczywistej pracy pilarki przyjął założenie, że czas ten jest wprost proporcjonalny do powierzchni rzazu przy danej operacji, przy czym wydajność przerzynki drewna pilarką jest stała, korygowana wyznaczonymi eksperymentalnie współczynnikami w zależności od operacji (ścinki, okrzesywania, wyrzynki sortymentów). Badania teoretyczne zweryfikowane eksperymentalnie wykazały dużą zmienność czasu pracy pilarki zależnie od parametrów poszczególnych drzew i drzewostanów i że wbrew powszechnemu mniemaniu jednostkowy rzeczywisty czas ścinki znacznie bardziej zależy od wysokości drzewa niż od jego pierśnicy. Kontynuując zagadnienia przedstawione w rozprawie habilitacyjnej, opracował komputerową metodę generowania rozmieszczenia drzew w równowiekowym drzewostanie sosnowym sztucznie odnawianym (Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych 2002, Inżynieria Rolnicza 2002). Jest to unikalna metoda, polegająca na założeniu macierzy nominalnych położeń drzew we współrzędnych prostokątnych, wynikająca z zagęszczenia drzewostanu i równomiernej więźby. Nominalne współrzędne przekształcano dodając do nich współrzędne wektora zmiany położenia drzewa, otrzymane za pomocą generatora liczb losowych.

W działalności naukowej dr. hab. inż. Janusza Sztybera, prof. nadzw. SGGW należy również zwrócić uwagę na zainteresowanie się energetycznym wykorzystaniem odpadów produkcji leśnej. Wyniki swoich prac dotyczące jakości zrębków drzewnych opałowych oraz przechowywania zrębków w zbiornikach i stosach na wolnym powietrzu prezentował na konferencjach naukowych i opublikował w czasopismach Technika Rolnicza Ogrodnicza Leśna (2005) i Czysta Energia (2005).

Rezultatem działalności naukowo-badawczej dr. hab. inż. Janusza Sztybera, prof. nadzw. SGGW jest dorobek publikacyjny liczący 39 artykułów. Swoje prace publikował między innymi w Zeszytach Naukowych SGGW, Zeszytach Problemowych Postępów Nauk Rolniczych, Sylwanie, Inżynierii Rolniczej, Annals of Warsaw University (Agriculture), Technika Rolnicza Ogrodnicza Leśna.

Dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW ma także udział w kształceniu młodej kadry naukowej. Jest promotorem dwóch przewodów doktorskich i recenzentem jednej rozprawy doktorskiej. Pod Jego kierunkiem zostały wykonane trzy prace dyplomowe magisterskie i dwadzieścia trzy prace dyplomowe inżynierskie.

Prowadzenie zajęć dydaktycznych, ćwiczeń z maszynoznawstwa leśnego, rozpoczął jeszcze jako student dyplomant. Ćwiczenia te prowadził do 1980 roku na Wydziale Leśnym. Od 1966 roku prowadził ćwiczenia, a następnie wykłady z mechaniki technicznej, obejmującej swoim zakresem mechanikę ogólną i wytrzymałość materiałów. Przedmiot ten początkowo realizował na Wydziale Leśnym, a od 1975 roku kolejno na Oddziale Mechanizacji Rolnictwa, Wydziale Techniki Rolniczej i Leśnej i Wydziale Inżynierii Produkcji. Do prowadzonych przedmiotów opracował programy nauczania i wiele skryptów: „Zbiór zadań z mechaniki ogólnej dla mechanizatorów rolnictwa i leśnictwa” (1990), „Materiały pomocnicze do zajęć z mechaniki i wytrzymałości materiałów” (1996), „Elementy wytrzymałości materiałów” (1998), „Elementy mechaniki technicznej” (2004), „Wybrane zagadnienia wytrzymałości materiałów” (2005).

W latach 1971-1974 prowadził ćwiczenia z teorii mechanizmów i maszyn na Wydziale Technologii Drewna, a w roku akademickim 1974/1975 – ćwiczenia z metodyki badań maszyn leśnych na Wydziale Leśnym.

W Politechnice Opolskiej prowadzi zajęcia z dwóch przedmiotów: technika i technologia pozyskiwania drewna oraz technika i technologia prac zmechanizowanych w produkcji leśnej. Do obu prowadzonych przez siebie przedmiotów opracował szczegółowe programy nauczania oraz dwa skrypty: „Elementy technologii pozyskiwania drewna” (2007) i „Narzędzia i maszyny do głównych operacji pozyskiwania drewna” (2007), które zostały wydane przez Oficynę Wydawniczą Politechniki Opolskiej.

Przedstawiając działalność dydaktyczną dr. hab. inż. Janusza Sztybera, prof. nadzw. SGGW, na szczególne podkreślenie zasługuje Jego zaangażowanie w przygotowywaniu pomocy dydaktycznych do prowadzonych zajęć. Na łączną liczbę trzynastu skryptów aż jedenastu jest samodzielnym autorem.

W ramach działalności organizacyjnej dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW przez wiele lat był członkiem Wydziałowych Komisji Rekrutacyjnych Wydziału Leśnego i Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej oraz Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. Od 1966 roku przez ponad trzydzieści lat pełnił funkcję komendanta Samodzielnej Drużyny Schronowej, a następnie komendanta Drużyny Ratownictwa Ogólnego. Aktywnie uczestniczył w pracach Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, pełniąc funkcję przewodniczącego koła na Wydziale Inżynierii Produkcji oraz członka Komisji Zakładowej Uczelni. Jest członkiem Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa.

Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną dr hab. inż. Janusz Sztyber, prof. nadzw. SGGW został wyróżniony nagrodą zespołową I stopnia JM Rektora SGGW oraz odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, medalem „Za Zasługi dla Wydziału Inżynierii Produkcji” i odznaką honorową „Za Zasługi dla SGGW”.


Czesław Waszkiewicz „Działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna dr. hab. inż. Janusza Sztybera, prof. nadzw. SGGW”. Ogólnopolska Konferencja Naukowa zorganizowana z okazji 70. rocznicy urodzin dr. hab. inż. Janusza Sztybera, prof. nadzw. SGGW. Warszawa, 28 września 2010. Wydawnictwo SGGW.

Udostępnij na:
Udostępnij na FacebookuUdostępnij na Google+Udostępnij na TwitterzeUdostępnij na ŚledzikuUdostępnij na wykopiePobierz Społecznościową 6PL
Tags: ,

Wydział Inżynierii Produkcji to ponad 30 lat tradycji kształcenia studentów. Kierunki studiów - Technika Rolnicza i Leśna, Zarządzanie i Inżynieria Produkcji, Technologie Energii Odnawialnej, a od roku akademickiego 2015/16 Inżynieria Systemów Biotechnicznych. Oferujemy studia stacjonarne i niestacjonarne. Studia I stopnia kończy się uzyskaniem tytułu inżyniera, a studia II stopnia uzyskaniem tytułu magistra inżyniera. Oferujemy również studia podyplomowe i doktoranckie. Prowadzimy kursy i szkolenia. Organizujemy kurs pilarza uprawniający do pracy w zawodzie drwala zarówno w kraju i za granicą. W nowoczesnych laboratoriach prowadzimy badania maszyn rolniczych i leśnych.

Pozycjonowanie

- kontakt z administratorem -