Sylwetki pracowników

prof. dr hab. inż. Józef Kuczewski (1925-2002)

Prof. zw. dr hab. inż. Józef Kuczewski urodził się 2 czerwca 1925 roku w Warszawie. Szkołę średnią kończy na tajnych kompletach i po zakończeniu wojny podejmuje studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej. Studia kończy w 1949 roku, uzyskując dyplom magistra inżyniera nauk technicznych.

Równolegle ze studiami podejmuje pracę zawodową. W okresie od 1 października 1945 roku do 15 listopada 1948 roku pracuje w Międzykomunalnych Zakładach Komunikacyjnych w Gdańsku na stanowisku kreślarza. Przez kolejne dwa miesiące (do 15 stycznia 1949 r.) pracuje w Gdańskiej Spółdzielni Spożywców, a następnie przez trzy miesiące (do kwietnia 1949 r.) w Gdańskiej Fabryce Urządzeń Technicznych na stanowisku technika.

Bezpośrednio po studiach zostaje skierowany do pracy w Fabryce Maszyn Papierniczych w Cieplicach. W latach 1952-1957 pracuje w Centralnym Biurze Projektowo-Technologicznym, przemianowanym na Centralne Biuro Konstrukcyjne Ciągników i Silników Wysokoprężnych w Warszawie, na stanowisku kierownika wydziału konstrukcyjnego. W wyniku zmiany profilu Biura w 1956 roku rozpoczyna pracę w zakresie konstrukcji narzędzi rolniczych do projektowanych przez Biuro ciągników „Rola”. W 1958 roku, po likwidacji Biura Konstrukcyjnego, zostaje skierowany do pracy w Zakładach Mechanicznych „Ursus”, gdzie obejmuje stanowisko kierownika Sekcji Współpracy Narzędzi Rolniczych z Ciągnikami.

Oprócz prac konstrukcyjnych przy wprowadzanych wówczas do produkcji ciągnikach Ursus C-308 i C-325 oraz narzędziach, bierze udział w badaniach polowych ciągników i narzędzi współpracujących. W latach 1960-1961 zostaje skierowany na badania międzynarodowe ciągników rolniczych w ZSRR, gdzie przebywa łącznie około 1,5 roku.

W roku 1962 Profesor podejmuje pracę w Katedrze Mechanizacji Rolnictwa SGGW w Warszawie na stanowisku starszego asystenta. W tym samym roku odbywa się na Wydziale Rolniczym SGGW obrona rozprawy doktorskiej pt. „Wpływ parametrów układu kinematycznego trzypunktowego zawieszenia narzędzi na własności eksploatacyjne agregatu ciągnikowego”, którą wykonał pod kierunkiem prof. dr. T. Nowackiego. Na tej podstawie otrzymuje stopień naukowy doktora nauk rolniczych.

W 1963 roku Profesor zostaje mianowany na stanowisko adiunkta, prowadząc ćwiczenie i częściowo wykłady z przedmiotów realizowanych w procesie dydaktycznym Katedry. Równocześnie bierze czynny udział w laboratoryjnych i polowych badaniach w ramach tematów realizowanych w Katedrze, koncentrując się głównie nad zagadnieniami oceny i funkcjonalności podnośników hydraulicznych w prototypowych i produkowanych ciągnikach rolniczych. Na podstawie prowadzonych badań przedstawia w tym czasie kilka referatów na seminariach i sympozjach, organizowanych przez Katedrę Mechanizacji Rolnictwa SGGW i inne jednostki. W ramach realizowanych badań Profesor współpracuje ściśle z Zakładami Mechanicznymi „Ursus” oraz Polsko-Czecho-słowackim Ośrodkiem Badawczo-Rozwojowym Ciągników Rolniczych w Brnie, prowadząc bezpośrednie konsultacje, wykonując wiele opracowań roboczych i uczestnicząc w pracach Rady Technicznej. W wyniku przeprowadzonych prac naukowo-badawczych przedstawia pracę habilitacyjną pt. „Analiza procesu przekazywania impulsów przy siłowej regulacji głębokości orki”, na podstawie której odbyło się kolokwium przed Radą Wydziału Rolniczego w 1966 roku. W wyniku kolokwium habilitacyjnego otrzymuje stopień naukowy docenta (doktora habilitowanego) i w 1967 roku zostaje powołany na stanowisko docenta etatowego w Katedrze Mechanizacji Rolnictwa SGGW. W zakresie pracy dydaktycznej prowadzi i kieruje na tym stanowisku całością zajęć z mechanizacji rolnictwa na studiach zaocznych Wydziału Rolniczego. Z chwilą powołania Oddziału Mechanizacji Rolnictwa obejmuje prowadzenie dwóch przedmiotów: „Maszyn rolniczych” i „Teorii mechanizmów”.

W 1976 roku otrzymuje tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1989 roku tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

Profesor od początku swojej pracy na Uczelni wiele czasu i energii poświęca doskonaleniu dydaktyki. W 1968 roku nawiązuje współpracę z Międzynarodowym Ośrodkiem Metodycznym Wyższych Szkół Rolniczych, kierując z ramienia Ośrodka międzyuczelnianym zespołem mechanizacji rolnictwa dla ujednolicenia metod i pomocy dydaktycznych. W wyniku tej pracy powstaje publikacja w formie przewodnika metodycznego. Równocześnie podejmuje badania nad zastosowaniem nauczania programowego w zakresie mechanizacji rolnictwa na studiach zaocznych. Na podstawie badań i prowadzonych eksperymentów opracowuje dwutomowy skrypt programowany „Maszynoznawstwo rolnicze”, za który w 1972 roku otrzymuje nagrodę Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego. W 1974 roku, na zlecenie Departamentu Oświaty Ministerstwa Rolnictwa, Profesor opracowuje specjalny podręcznik programowany „Eksploatacja maszyn rolniczych”.

W 1979 roku Profesor wydaje unikalny w skali światowej podręcznik programowany „Maszynoznawstwo rolnicze”, za który otrzymuje nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Recenzenci tego podręcznika – prof. dr hab. Cz. Kupisiewicz i prof. dr hab. J. Orzechowski – określili go jako pracę bez precedensu na świecie w zakresie techniki rolniczej.

Oprócz tego Profesor opracował odpowiednie podręczniki do wszystkich prowadzonych przez siebie przedmiotów. Takie podręczniki, jak: „Podstawy eksploatacji agregatów rolniczych”, „Podstawy użytkowania maszyn w pracach polowych”, „Maszyny rolnicze. Elementy teorii obliczeń” (współautorski) zawierają monograficzne opracowania całokształtu zagadnień w danym zakresie. Podręczniki akademickie znalazły zastosowanie we wszystkich uczelniach rolniczych w Polsce. Profesor jest także autorem kilku podręczników szkolnych dla techników mechanizacji rolnictwa.

Dorobek dydaktyczny Profesora upoważnia do jednoznacznego stwierdzenia, że większość specjalistów z zakresu mechanizacji rolnictwa w Polsce korzystała w swoim kształceniu z Jego podręczników i materiałów dydaktycznych.

Prof. zw. dr hab. inż. Józef Kuczewski wypromował 74 magistrów inżynierów mechanizacji rolnictwa, którzy pod Jego bezpośrednim kierunkiem wykonali swoje prace dyplomowe. Podczas realizowania prac magisterskich zawsze dążył do powiązania realizowanych tematów z prowadzonymi badaniami naukowymi. W rezultacie takiego postępowania studenci wykonujący prace magisterskie wykazywali większe zainteresowanie i zaangażowanie, wiedząc że ich wysiłek zostanie efektywnie wykorzystany. Wyniki wielu prac magisterskich były publikowane w czasopismach naukowych i naukowo-technicznych. Na podstawie wielu prac magisterskich zostały wykonane urządzenia stosowane w dydaktyce lub w badaniach. Jedna z wykonanych prac magisterskich stała się podstawa do uzyskania patentu na wynalazek „Projekt sadzarki do wysadków buraczanych” (Patent nr 120379).

Podstawowy kierunek działalności naukowej Profesora dotyczy badań nad różnymi aspektami użytkowania narzędzi i maszyn rolniczych, zwłaszcza do uprawy gleby. W wyniku tych badań zostały opracowane obszerne modele teoretyczne, naświetlające m.in. takie aspekty podejmowanej tematyki, jak:

  • optymalizacja parametrów technicznych i eksploatacyjnych agregatów uprawowych,
  • określenie zależności wiążących opory robocze modelowych korpusów płużnych z wybranym w tym celu zestawem parametrów gleby,
  • określenie zależności oporu roboczego bezodkładnicowych zespołów uprawowych od ich parametrów technicznych i układu w narzędziu,
  • wyznaczenie wpływu budowy wirnika na energochłonność i jakość pracy pługofrezarek,
  • analiza energetyczna różnych sposobów zbioru zbóż z uwzględnieniem zbioru całościowego,
  • dobór parametrów pomp do zastosowania w opryskiwaczach polowych,
  • układ zdwojony przetrząsaczo-zgrabiarki i ocena jej pracy w takim ustawieniu,
  • ocena celowości zastosowania spulchniacza pokosów w technologii zbioru siana.

W latach 1976-1980 opracował dla USA temat „Effect of soil characteristics and scalę of model on penetrometer andbevameter measurements and work resistance of typical tillage sets”, za który został wyróżniony dyplomem Departamentu Rolnictwa USA.

Profesor potrafił zebrać wokół siebie zespół młodych pracowników nauki, którym zawsze chętnie przekazywał swoją wiedzę i pomagał w zdobywaniu potrzebnych etapów ich rozwoju naukowego. Obszernym działem pracy naukowej Profesora były zagadnienia współpracy ciągników rolniczych z narzędziami i maszynami rolniczymi. Już w swojej pracy doktorskiej wskazał na kierunki optymalizacji układu trzypunktowego zawieszenia przy kopiującej regulacji narzędzi uprawowych. Następnie podjął badania nad regulacją automatyczną, podając w swojej rozprawie habilitacyjnej różne możliwości przekazywania impulsów przy regulacji siłowej. Prace te kontynuował przez wiele lat, wykazując m.in. porównywalność równomierności orki przy regulacji kopiującej i siłowej. W nawiązaniu do zagadnień współpracy ciągnika z narzędziami zajmował się sposobem określenia poślizgu kół napędowych w różnych agregatach, gdzie określił szereg współczynników obliczeniowych dla różnych podłoży rolniczych. Wykonał też pełną dokumentację konstrukcyjną urządzenia do badania kół ciągników dla kanału glebowego w IBMER.

Drugim kierunkiem wieloletniej działalności Profesora były badania modelowe w kanale glebowym, który zaprojektował i wykonał w kierowanym przez siebie Zakładzie Maszyn i Urządzeń Rolniczych SGGW. Na tej podstawie zostały zrealizowane takie prace, jak: analiza rozkładu oporu roboczego pługa na poszczególne elementy jego korpusu, których opublikowane wyniki zostały m.in. przetłumaczone przez wydawcę w Pakistanie, badania związku oporu roboczego pługa z różnymi parametrami glebowymi, które umożliwiły przedstawienie w pełni oryginalnego równania obliczeniowego, badania poboru mocy i jakości pracy pługofrezarek o różnych wirnikach, które dały podstawę do modernizacji tych maszyn przez ich producenta, badania” wpływu różnych ustawień zębów głęboszy na ich opór roboczy, prezentowane na międzynarodowych kongresach w Turcji i na Węgrzech, badania oporów różnych redlić siewników. W nawiązaniu do tych badań Profesor rozwinął obszerne prace nad teoretycznymi zagadnieniami działania różnych elementów uprawowych w glebie, co doprowadziło do sformułowania teoretycznego modelu działania szerokich elementów krzywoliniowych, wyznacze­nia wpływu parametrów napędowych głęboszy wahliwych na ich współpracę z glebą, a ostatnio podjęcia badań nad głęboszami rotacyjnymi.

Bardzo wiele w swojej pracy naukowej Profesor poświęcił zagadnieniom użytkowania maszyn rolniczych w pracach polowych. Wyniki badań z zakresu eksploatacji i użytkowania maszyn zostały bardzo szeroko upowszechnione w serii podręczników z tego zakresu, będących przez wiele lat podstawą do kształcenia mechanizatorów rolnictwa w Polsce.

Zainteresowania i działalność naukowa Profesora były zawsze bardzo szerokie, obejmując – oprócz wspomnianych wcześniej kierunków podstawowych – liczne dziedziny techniki rolniczej. Wśród wielu innych badań polowych różnych maszyn Profesor zajmował się modernizacją przetrząsaczo-zgrabiarek, usprawnieniami w budowie glebogryzarek, różnymi koncepcjami rozwiązania poletkowych siewników nawozowych i wieloma innymi maszynami. We wszystkich tych pracach zawsze dążył do wzbogacenie teorii badanych zjawisk, opracowując i publikując liczne prace w literaturze krajowej i zagranicznej. Jest też autorem 4 patentów.

Prof. zw. dr hab. inż. J. Kuczewski zawsze mocno angażował się w rozwój kadry naukowej. Jest on promotorem 14 prac doktorskich, recenzentem wielu rozpraw doktorskich, prac habilitacyjnych i przewodów o nadanie tytułu naukowego profesora.

Całkowity dorobek Profesora stanowi ponad 150 publikacji, w tym 28 książek, podręczników i skryptów. Wiele artykułów i referatów zostało opublikowanych w zagranicznych czasopismach, materiałach kongresowych i konferencyjnych. Prace prof. dr. hab. J. Kuczewskiego były wielokrotnie cytowane zarówno przez specjalistów krajowych (prof. dr H. Bernacki, prof. dr hab. J. Bogdanowicz, prof. dr hab. Cz. Kanafojski, prof. dr hab. J. Orzechowski, prof. dr hab. J. Sęk, prof. dr hab. J. Więsik), jak i zagranicznych (prof. dr A. Grecenko, dr J. Srefl, prof. dr A. Łurie, prof. dr A. Stropel, prof. dr W. Busse). Publikacje Profesora były też zamieszczane systematycznie w zagranicznych systemach informacyjnych (Dokumentationstelle Landtechnik, Agricola Database, CAB Abstracts Database, Agris Database).

Prof. zw. dr hab. inż. J. Kuczewski od początku swojej działalności naukowej prowadził intensywną współpracę z wieloma zagranicznymi ośrodkami naukowo-badawczymui (RFN, Węgry, ZSRR, USA, Nigeria, Irak, Turcja). Jako wybitny specjalista z zakresu techniki rolniczej w 1978 roku wyjeżdża na zaproszenie UNESCO do Iraku, gdzie sporządza szczegłowe materiały projektowe dla kierunku mechanizacji rolnictwa.

W latach 1984-1985 przebywa w Nigerii na zaproszenie Uniwersytetu Nsukka. Podczas tego pogbytu wykonuje projekt laboratorium narzędzi uprawowych oraz wygłasza kilka cykli wykładów specjalistycznych dla studentów i pracowników Uniwersytetu. Odbywa też staże naukowe: RFN (1977 i 1982), ZSRR (1964 i 1967), Węgry (1974), Czechosłowacja (1964), USA (1979).

Profesor zawsze poświęcał wiele czasu i energii działalności organizacyjnej. Był organizatorem, a następnie wieloletnim kierownikiem Zakładu Maszyn i Urządzeń Rolniczych (1977-1989), przez wiele lat kierował Studium Podyplomowym Eksploatacji Ciągników i Maszyn Rolniczych (1977-1991), pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Mechanizacji Rolnictwa (1974-1979) oraz dwukrotnie prodziekana Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej SGGW (1977-1978 i 1987-1990).

W ramach swojej działalności społecznej przez 8 lat pełnił funkcję zakładowego społecznego inspektora pracy w SGGW. Ponadto Profesor pełnił liczne funkcje w wielu różnych komisjach Uczelni (członek Rektorskiej Komisji ds. Nauki, Rozwoju Kadry i Współpracy z Zagranicą, członek Senackiej Komisji ds. Historii i Odznaczeń, członek Rady Programowej Wydawnictw SGGW) i Wydziału Techniki Rolniczej i Leśnej. Przez dwie kadencje był członkiem Senatu (1987-1993).

Ponadto uczestniczył w pracach wielu komisji i zespołów poza Uczelnią, m.in. Turnieje i Olimpiady Wiedzy Rolniczej, komisje i zespoły ds. opracowania programów dydaktycznych, zespoły powoływane przez ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki do oceny różnych aspektów działalności jednostek gospodarczych w kraju, Rada Programowa czasopisma „Maszyny i Ciągniki Rolnicze”, a następnie „Przegląd Techniki Rolniczej i Leśnej”.

Profesor był członkiem Komitetu Techniki Rolniczej PAN (od 1975 r.), członkiem Zespołu Filmu Badawczego PAN (od 1978 r.), rzeczoznawcą SITR (od 1980 r.).

Za swoją działalność dydaktyczna, naukowo-badawczą, organizacyjną i społeczną prof. zw. dr hab. inż. Józef Kuczewski został wyróżniony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1993 r.), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1982 r.), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1988 r.), Odznaką Zasłużony Pracownik Rolnictwa (1982 r.), Złotą Odznaką ZNP (1977 r.), Złotą Odznaką Honorową „Za zasługi dla SGGW (1989 r.), Honorową Odznaką SZSP (1977 r.), nagrodami ministra (indywidualnymi 1972, 1980, 1991 i zespołowymi 1992, 1993) oraz wielokrotnie nagrodami Rektora SGGW.

W 1995 roku Profesor przeszedł na emeryturę, ale do ostatnich chwil swego życia interesował się rozwojem Wydziału i wielu swoich współpracowników. Swoją bogatą wiedzą i doświadczeniem służył każdemu, kto zwrócił się do Niego o pomoc.

Prof. zw. dr hab. inż. Józef Kuczewski zmarł w dniu 6 sierpnia 2002 roku, został pochowany na cmentarzu Wolskim (kw. 67, rząd 4, grób 15).

Udostępnij na:
Udostępnij na FacebookuUdostępnij na Google+Udostępnij na TwitterzeUdostępnij na ŚledzikuUdostępnij na wykopiePobierz Społecznościową 6PL
Tags: ,

Wydział Inżynierii Produkcji to ponad 30 lat tradycji kształcenia studentów. Kierunki studiów - Technika Rolnicza i Leśna, Zarządzanie i Inżynieria Produkcji, Technologie Energii Odnawialnej, a od roku akademickiego 2015/16 Inżynieria Systemów Biotechnicznych. Oferujemy studia stacjonarne i niestacjonarne. Studia I stopnia kończy się uzyskaniem tytułu inżyniera, a studia II stopnia uzyskaniem tytułu magistra inżyniera. Oferujemy również studia podyplomowe i doktoranckie. Prowadzimy kursy i szkolenia. Organizujemy kurs pilarza uprawniający do pracy w zawodzie drwala zarówno w kraju i za granicą. W nowoczesnych laboratoriach prowadzimy badania maszyn rolniczych i leśnych.

Pozycjonowanie

- kontakt z administratorem -