Edmund Kamiński
W 2008 roku prof. dr hab. inż. Edmund Kamiński obchodził jubileusz 70-lecia urodzin. Urodził się 6 czerwca 1938 roku w Uniejewie, powiat płocki. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjął naukę w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących, które ukończył w 1955 roku. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Maszyn i Urządzeń Rolniczych Politechniki Warszawskiej, uzyskując w 1960 roku tytuł magistra inżyniera mechaniki.
Bezpośrednio po studiach podjął pracę w Instytucie Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa (obecnie Instytut Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa) w Warszawie na stanowisku asystenta w Zakładzie Mechanizacji Uprawy i Zbioru Okopowych.
W 1973 roku objął funkcję kierownika Pracowni Siewu, Sadzenia i Pielęgnacji, którą pełnił do 1975 roku. W latach 1975-1985 kierował Zakładem Mechanizacji Uprawy Gleby i Nawożenia, a od 1986 do 2002 roku Zakładem Mechanizacji Nawożenia i Ochrony Roślin. Równolegle z pracą w Instytucie Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie w latach 2001-2004 był zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Wydziale Budownictwa, Mechaniki i Petrochemii Politechniki Warszawskiej w Płocku.
Z dniem 1 września 2003 roku został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Maszyn Rolniczych i Leśnych Wydziału Inżynierii Produkcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W latach 1965-1969 odbył studia doktoranckie w Zakładzie Teorii Konstrukcji Maszyn Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk. W tym okresie uczęszczał na zajęcia XX Kursu Zastosowań Matematyki organizowanego przez Instytut Matematyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie ukończył trzy cykle wykładowe:
- elementy statystyki matematycznej,
- elementy teorii prawdopodobieństwa,
- rachunek tensorowy i geometria Riemanna.
W 1965 roku ukończył również kurs metodyczno-dydaktyczny dla wykładowców Instytutu Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa organizowany przez Centralny Ośrodek Doskonalenia Kadr Kierowniczych w Warszawie.
W 1973 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych, nadany przez Radę Naukową Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie za pracę pt., Analiza ruchu ziarna po drgającym sicie obrotowym”, wykonaną pod kierunkiem prof. dr. hab. inż. Stefana Ziemby.
W 1988 roku został mianowany na stanowisko docenta, natomiast w cztery lata później – na podstawie rozprawy pt. „Technika i technologia nawożenia mineralnego” oraz oceny dorobku naukowego – Rada Wydziału Techniki Rolniczej Akademii Rolniczej w Lublinie nadała Mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie techniki rolniczej.
W 1997 roku prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadal doc. dr. hab. inż. Edmundowi Kaminskiemu tytuł profesora nauk rolniczych.
W prowadzonych badaniach naukowych Profesor koncentruje się na problematyce nawożenia mineralnego i organicznego. Do ważniejszych Jego prac, jakie zostały wykonane i wdrożone do praktyki rolniczej, należy zaliczyć:
- opracowanie i wdrożenie do produkcji rozsiewacza do jednoczesnego wysiewu dwóch rodzajów nawozów,
- opracowanie i wdrożenie technologii nawożenia pylistymi popiołami z węgla brunatnego,
- opracowanie i wdrożenie techniki płynnego nawożenia azotowego przy produkcji zbóż,
- opracowanie i wdrożenie zestawu maszyn i technologii do nawożenia pogłównego nawozami stałymi i dolistnego nawozami wieloskładnikowymi w połączeniu z ochroną roślin,
- opracowanie i wdrożenie zmechanizowanego magazynu nawozów mineralnych.
W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku kierował podproblemem 09.4.03 „Opracowanie zmechanizowanego systemu transportu, magazynowania i rozsiewu nawozów mineralnych” w ramach problemu węzłowego 09.4, którego koordynatorem krajowym był Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach.
Profesor przez wiele lat uczestniczył w pracach zespołu specjalistów RWPG, który zajmował się następującymi zagadnieniami: opracowaniem technologii łączenia operacji oraz zestawów maszyn do uprawy podstawowych kultur rolniczych, nawożeniem mineralnym i organicznym, wymaganiami dotyczącymi właściwości nawozów mineralnych. W latach 1978-1980 pełnił funkcję kierownika tematu „Opracowanie wymagań w stosunku do wieloskładnikowych mieszanych i innych nawozów mineralnych w opakowaniach i luzem”.
Za realizację ważnych dla gospodarki narodowej prac naukowo-badawczych Profesor został wyróżniony między innymi:
- nagrodą przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki w 1968 roku,
- nagrodą I stopnia ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej za opracowanie i wdrożenie techniki płynnego nawożenia azotowego przy produkcji zbóż w 1988 roku,
- nagrodą III stopnia ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej za opracowanie i wdrożenie zmechanizowanego magazynu nawozów mineralnych dla gminnych spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w 1989 roku,
- nagrodą II stopnia ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej za opracowanie i wdrożenie zestawu maszyn i technologii nawożenia pogłównego nawozami stałymi i dolistnego nawozami wieloskładnikowymi w połączeniu z ochroną roślin w 1990 roku,
- wyróżnieniem ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w 1989 roku,
- dwukrotnie dyplomem dyrektora Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie w 1976 i 1978 roku.
Ciekawą grupę prac stanowią scenariusze filmów naukowych:
- mechanizacja nawożenia mineralnego (1974 r.),
- zmechanizowane technologie produkcji kukurydzy na ziarno i nasiona (1975 r.),
- zmechanizowane technologie produkcji kukurydzy na kiszonkę (1975 r.),
- mechanizacja prac w trudnych warunkach glebowo-klimatycznych (1979 r.),
- zmechanizowany magazyn nawozowy (1983 r.).
Prof. dr hab. inż. E. Kamiński aktywnie uczestniczy w życiu naukowym środowiska techniki rolniczej, prowadząc szeroką współpracę z wieloma ośrodkami naukowo-badawczymi w kraju i za granicą oraz organizując sympozja i konferencje naukowe o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym, na których między innymi prezentuje wyniki swoich prac. Do ważniejszych konferencji w których uczestniczył Profesor należą:
- VII Międzynarodowy Kongres Nawozowy w Moskwie (1976 r.),
- Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna „Nawozy mineralne, produkcja i stosowanie” w Warnie (1982 r.),
- Międzynarodowa Konferencja „Technologia transportu, przeładunku, składowania i stosowania chemikaliów rolniczych” w Neubrandenburgu (1984r.).
Od 1994 roku Profesor jest organizatorem corocznego Międzynarodowego Sympozjum „Ekologiczne aspekty mechanizacji produkcji rolniczej”. W 2007 roku Sympozjum odbyło się w Mińsku (Białoruś), a w 2008 roku w Kirowie (Rosja).
Rezultatem aktywnej działalności naukowo-badawczej Profesora jest Jego bogaty dorobek publikacyjny, na który składają się: 221 artykułów, 9 opracowań książkowych i 2 wzory użytkowe. Swoje prace naukowe oraz popularnonaukowe publikował między innymi w Rocznikach Nauk Rolniczych, Nowym Rolnictwie, Międzynarodowym Czasopiśmie Rolniczym, Biuletynie Informacyjnym IBMER, Maszynach i Ciągnikach Rolniczych, Mechanizacji Rolnictwa, Pracach Naukowo-Badawczych IBMER, Problemach Inżynierii Rolniczej, Przeglądzie Techniki Rolniczej i Leśnej, Inżynierii Rolniczej, Technice APK, Technice Rolniczej, Technice Rolniczej Ogrodniczej Leśnej. W 1977 został wyróżniony dyplomem przez redakcję czasopisma Mechanizacja Rolnictwa za owocną i wieloletnią współpracę.
Prof. dr hab. inż. E. Kamiński posiada liczący się udział w kształceniu młodej kadry naukowej. Jest promotorem czterech pozytywnie zakończonych przewodów doktorskich, recenzentem jedenastu rozpraw doktorskich, dwóch rozpraw habilitacyjnych i trzech kandydatów do nadania tytułu naukowego profesora. Ponadto wykonał jedenaście opinii zagranicznych autoreferatów rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.
Niemal od początku swego zatrudnienia, równolegle z prowadzonymi pracami naukowo-badawczymi, Profesor prowadzi wykłady i szkolenia na różnych kursach i studiach podyplomowych organizowanych przez Centralny Ośrodek Doskonalenia Kadr Kierowniczych w Warszawie, Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach, Wojewódzkie Związki Kółek i Organizacji Rolniczych, Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Rolnictwa, Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Za całokształt działalności dydaktycznej w Centralnym Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych został wyróżniony w 1977 roku dyplomem dyrektora Instytutu Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Po podjęciu pracy na Wydziale Budownictwa, Mechaniki i Petrochemii Politechniki Warszawskiej w Płocku, a następnie na Wydziale Inżynierii Produkcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie prowadzi zajęcia dydaktyczne z podstaw projektowania elementów maszyn, metodyki badań maszyn rolniczych, procesów technologicznych w rolnictwie, ochrony środowiska.
Pod kierunkiem Profesora zostało wykonanych dziewiętnaście prac dyplomowych magisterskich i cztery prace inżynierskie.
Na uwagę zasługuje również działalność organizacyjna Profesora. Szczególnego podkreślenia wymaga nawiązanie współpracy z wieloma zagranicznymi ośrodkami naukowo-badawczymi w Rosji, Estonii, Czechach, Łotwie, na Litwie, Ukrainie i Białorusi. Przez wiele lat brał udział w organizacji lub ocenie krajowych i międzynarodowych Konkursów Orki. Jest organizatorem i kierownikiem studiów doktoranckich prowadzonych przez Instytut Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie.
W uznaniu zasług w rozwoju współpracy Białoruska Państwowa Akademia Rolnicza w Gorkim nadała prof. dr. hab. inż. E. Kamińskiemu tytuł Doktora Honoris Causa, a Białoruski Państwowy Uniwersytet Rolniczo-Techniczny – tytuł Profesora Honorowego.
Za swoją działalność zawodową prof. dr hab. inż. E. Kamiński został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Rolnictwa”.
Prof. dr hab. inż. Czesław Waszkiewicz Katedra Maszyn Rolniczych i Leśnych SGGW w Warszawie “Dorobek naukowy, dydaktyczny i organizacyjny prof. dr. hab. inż. Edmunda Kamińskiego”
Galeria zdjęć z Jubileuszu prof. E. Kamińskiego
